نابودی زبان آذری و رواج زبان ترکی در آذربایجان، نتیجه آسیمیلاسیون ترکی!

نوشته: یاشار- ق

نشانه‌ها و شواهد بسیار زیادی در آذربایجان وجود دارد که مفاد کتاب "آذری یا زبان باستان آذربایجان" را قطعی می‌نماید. وجود زبان پهلوی، تاتی و آذری در بسیاری از روستاها که متاسفانه از 70 سال پیش به این سو با گسترش زبان ترکی و "آسیمیلاسیون ترکی- یکسان‌سازی اجباری زبان ترکی" * رو به ضعف و سستی و نابودی گذاشته است، بی‌تردید نشاندهنده ایرانی بودن زبان مردم آذربایجان، پیش از رواج یافتن زبان ترکی و تسلط آن در این سرزمین، پس از دوران پادشاهان صفویه است. تسلط و رواج زبان ترکی در مناطق غیر ترک‌زبان، موضوعی بعید و غیر قابل باوری نیست که نتوان آنرا پذیرفت. وضعیت بوجود آمده در تهران پس از انقلاب به تنهایی نشان‌دهنده موضوع دگرگونی زبان می‌باشد. این رویداد وقتی با تسلط زبان رایج در حکوت یا دربار پادشاهان همراه گردد، آن خواهد شد که در آذربایجان رخ داده و بی تردید در تهران رخ نخواهد داد.

رساله «آذری، یا زبان باستان آذربایگان» نوشته کسروی تبریزی، بی‌گمان یکی از ارزنده‌ترین و اساسی‌ترین کشفیات و تحقیق در این زمینه است که به زبانهای دیگر هم ترجمه شده ومورد قبول عالم دانش زبان شناسی قرار گرفته است و آنچه در این هفتاد سال بعد از آن منتشر شده، دنباله کار محقق نخستین و در تأیید و تکمیل کشف اوست. البته پژوهشگران آینده نیز نمونه‌های بیشتری از آن زبان از لابه‌لای متنهای نادر خطی، که بعدا شناخته خواهدشد، یا از محاورات متداول در گوشه وکنار « اگر گذشت روزگار بگذارد و زبان رسمی کشور و لهجه‌های محلی دور و بر امان دهند و آنها را از میدان به در نکنند» کشف و منتشر خواهند کرد و بحث و تأمل بیشتر موضوع را روشن‌تر خواهند ساخت.

احمد کسروی تبریزی، مورخ و محقق و زبان‌شناس ایران و جهان، افزون بر تحقیقات محلی و علمی در باره زبان مردم آذربایگان، با دستیابی به ریشه‌ی اصلی زبان آذری و با عنایت به اسناد و مدارک و نوشته‌های بسیاری از نویسندگان عرب و ایرانی و شرق شناسان، معتقد است که زبان" آذری"، یکی از شاخه‌های زبان پهلوی است و لاغیر، که بعد از حمله اعراب و هجوم اقوام ترک همچنان به حیات خود ادامه داده است. اما با پا گرفتن زبان ترکی در آن دیار، رفته‌رفته زبان " آذری" رو به ضعف و نابودی نهاده است. گو اینکه هنوز در پاره‌ای از روستاها و بخش های آذربایجان نقشی و نشانی از آن باقی است، اما چنانچه مهندسی هدایت های فرهنگی هوشیارانه ای وجود نداشته باشد، طولی نمی‌پاید که این مختصر اثر بازمانده نیز در غروب بی خیالی مسوولین افول می‌کند.

در این رابطه شهر "کلور" * و روستای "پیله‌رود" **  با گویش زبان قدیم آذربایجان و زبان تاتی مناطقی هستند که پیشینه زبانی آذربایگان را آشکار می‌کنند.

 * برگرفته از وبلاگ "کلور شهر پهلوی": کلور شهری است در ۲۵ کیلومتری خلخال. مردمان آن به زبان تاتی (از نیم‌زبان‌های ایرانی) تکلم می‌کنند. کار اصلی آنها کشاورزی و دامداری است.این شهر دارای محل‌های همچون دارا-اترو- کشن- کلی- قلا- پلنگا- ایوانه می‌باشد و نیز شهرک‌های کوچک تاتی زبانی همچون درو- اسبو- شال-اسکستان- لرد می‌باشد ازلحاظ تاریخی به دوره قبل از اسلام برمی‌گردد. کلور دارای مکان‌های تفریحی و گردشی فراوانی است از جمله امام‌زاده عبدالله، چشمه و رازشت، آبشار سجن، امام‌زاده سیدحسین و طبیعت رودخانه شاهرود. و دارای گونه‌های گیاهی فراوانی از قبیل گردو- سیب- زردالو- گلابی- انگور- هلو- توت و شاتوت- و میوه‌های جالیزی مانند خیار-گوجه-طالبی و....

** برگرفته از وبلاگ "پیله‌رود اردبیل، زبان آذری در پیله رود نمین استان اردبیل": روستای پیله‌رود یکی از روستاهای اصیل ایرانی است که مردم آن علاوه بر زبان ترکی زبان قدیم آذربایجانی را مانند منطقه لنکران حفظ کرده اند موقع صحبت کردن لهجه پیله رودیها کاملا مشخص است که اینها ترک زبان نیستند از مراکز علمی ایران درخواست میشود به حفظ این زبان کمک کنند و نام پیله‌رود را در سازمان یونسکو به ثبت برسانند باشد که به این طریق فرهنگ اصیل ایرانی را در این منطقه مرزی محافظت کرده به نگهداشت زبان اصیل آذربایجان یاری‌رسان باشیم. برای کسب اطلاعات بیشتر به مردم مسن بالای 50 سال پیله رود مراجعه نمایید، چشمه‌ی زارده‌بره کوه چلون و هزاران کلمه دیگر مبین وجود زبان آذربایجانی اصیل در این منطقه می‌باشد که مورد حمله زبان ترکی قرار گرفته است.

http://www.yasha-iran.blogfa.com/post-205.aspx

/ 0 نظر / 2 بازدید