ضرورت پاسداری از نام خلیج فارس در اجلاس غیر متعهدها در تهران

اجلاس جنبش عدم تعهد در تهران و ضرورت پاسداری از نام خلیج فارس

5 شهریور 1391

یادآوری: در سال ۱۳۷۱ نخست وزیر یمن در اجلاس جنبش عدم تعهد در اندونزی، از نام ساختگی خلیج ع.ر.ب.ی برای اشاره به خلیج فارس استفاده کرد و با اعتراض شدید نمایندگان ایرانی رو به رو شد. او سرانجام از نمایندگان ایران عذرخواهی کرد و این کار را غیر عمد خواند (1).

امروز در تهران:

انتظار داریم نمایندگان دستگاه دیپلماتیک جمهوری اسلامی، بیش از سال 1371 در پاسداری از نام خلیج فارس در این اجلاس مهم بین المللی حساسیت داشته باشند و اجازه تعدی به نام خلیج فارس و هویت ایران را به کسی ندهند. این آزمونی برای دستگاه دیپلماتیک امروزی جمهوری اسلامی ایران است.

ممکن است برخی جاهلان در کشورهای عربی ، بخواهند از این اجلاس بزرگ و تاریخی در تهران برای اهداف ضد ایرانی خود بهره بگیرند و باید هوشیار بود و جلوی هر اقدام ضد ایرانی از جمله تجاوز به هویت تاریخی و فرهنگی ایران را گرفت.


بنا بر عرف دیپلماتیک در حاشیه اجلاس و نشست‌های مهم بین‌المللی کشور‌های میزبان می‌کوشند با بهره‌گیری از ظرافت‌های دیپلماتیک، حقوق ملی به حق و حتی ادعاهای ارضی خود را مطرح، تثبیت و مستقیم و غیر مستقیم به تأیید کشور‌های شرکت کننده میهمان برسانند (2).

 

 

در سال‌های گذشته، شاهد تعرض مداوم و برنامه‌ریزی شده برخی کشورهای عربی به پیشینه و نام رسمی، بین‌المللی و تاریخی خلیج فارس و حرمت‌شکنی و گستاخی کشور‌های آنها علیه این نام تاریخی و هویت ایرانی جزایر سه‌گانه و کرانه‌های آن هستند (2).

متأسفانه در اجلاس گروه 15 در اردیبهشت 1389 با حضور سران و مقامات ارشد 18 کشور دنیا از قاره‌های گوناگون در تهران، نه تنها به طور ملموس هیچ نشانی از کاربرد واژه رسمی و بین‌المللی خلیج‌فارس را شاهد نبودیم، بلکه حتی در نشست مشترک رئیس‌جمهور کشورمان با آقای لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور برزیل، دریاهای شمال و جنوب یعنی دریای کاسپین (مازندران) و خلیج‌فارس در برابر دیدگان متحیر میهمانان از نقشه ایران حذف شده بود! (2).

این در حالی است که ملت ایران، موضوع تمامیت ارضی و تهدید‌های موجود علیه خلیج‌فارس به ویژه از سوی کشور‌های عربی را با نگرانی و حساسیت ویژه دنبال می‌نماید که نمونه آن را در واکنش شدید افکار عمومی علیه پایین آوردن پارچه نوشته خلیج فارس توسط ناظر عرب بازی ذوب آهن در اصفهان و ناراحتی عمومی از توهین کشور‌های عربی در نشاندن ریاست جمهوری ایران در زیر تابلوی نام جعلی برای خلیج فارس در اجلاس شورای همکاری خلیج فارس را شاهد بوده‌ایم (2).

 

در فروردین 1391 در اجلاس سران عرب در بغداد، امیر کویت دست به تحریف و جعل نام خلیج فارس زد و تلویزیون العالم ایران که از بیت المال ایران است با آب و تاب تمام به پوشش زنده و تکرار این برنامه ها پرداخت ! (3)

همچنین مسأله اهانت نشریه نشنال ژئوگرافی به نام خلیج فارس و واکنش ایرانیان سراسر جهان که حتی پیشتر از دولت وقت در سال 1383 به این مسأله واکنش نشان داده و این نشریه را به عذرخواهی واداشته‌اند، نمونه ای تاریخی و قابل تأمل در میزان علاقه و حساسیت ایرانیان به هویت ملی تاریخی و حدود سرزمینی‌شان است. انکار نمی‌توان کرد که تمامیت ارضی هر کشور و حفظ و حراست از قلمرو مرز‌های خشکی و دریایی آن، ابتدایی‌ترین جزو اتحاد و انسجام ملی آن کشور به شمار می‌رود و قوام و بقای هر ملتی بر مبنای حفظ تمامیت ارضی آن کشور استوار است (2).

 

این در حالی است که همه کشور‌های دنیا نهایت تلاششان را با شیوه‌های گوناگون سیاسی و دیپلماتیک در حفظ تمامیت ارضی کشور خود به کار می‌گیرند به طور مثال هندوستان در همه نقشه‌های رسمی به ویژه در اجلاس و نشست‌های بین‌المللی سرزمین کشمیر کامل را به عنوان جزیی جدایی ناپذیر از هند مطرح می‌کند یا چین همواره تایوان را جزیی جدایی ناپذیر از سرزمین چین اعلام و تبلیغ می‌کند که همین پافشاری و کوشش تزلزل ناپذیر صد ساله ملی به بازگشت سرزمین‌های اشغال شده هنگ کنگ و ماکائو به این کشور انجامیده و برای بازگشت تایوان نیز این بازگشت متصور است.

 

این تجربه ای است که ایرانیان نیز می‌توانند در بازیابی سرزمین‌های از دست رفته ملی خود در شمال و جنوب را به کار گیرند که البته همت و عشق به آب و خاک و همیت ملی اصلی ترین ابزار آن به شمار می‌رود. بی تردید این تنها راهی است که دولت‌های عربی را که نهایت تلاششان را در تبلیغ موضع ناحق خود در جا انداختن نام جعلی برای خلیج فارس و ادعای ارضی علیه تمامیت ارضی و جزایر سه‌گانه ایران با سماجت و پیگیری افسار گسیخته دنبال می‌کنند را می‌تواند سر جای خود بنشاند (2).

دستگاه سیاست خارجی ایران می‌داند که همه 22 کشور عربی در همه اجلاس‌های ملی و بین‌المللی به ویژه نشست‌های مشترک با اتحادیه اروپا، اتحادیه سارک، اتحادیه کشور‌های آمریکای جنوبی و حتی سفر مقامات و دولتمردان سیاسی آمریکایی و اروپایی به منطقه با روش‌های گوناگون از جمله نشست‌ها و میزگرد‌های رادیو تلوزیونی و مطبوعاتی، بازدید هدفمند از کرانه‌های خلیج فارس، برگزاری تور‌های خلیج فارس نوردی و ... نهایت تلاش خود را به کار می‌گیرند تا مستقیم و غیر مستقیم با کاربرد نام جعلی و چاپ نقشه‌های جعلی نام غیر واقعی، غیر علمی و غیر تاریخی را برای خلیج فارس جا بیندازند و در قبال دادن تسهیلات مالی به این کشور‌ها و رسانه‌های گروهی همراهشان حمایت‌های آنان از ادعاهای ارضی خود علیه ایران را به دست آورند (2).

تاریخ اثبات می‌کند که ایران در تاریخ کهن خود، هیچ‌گاه به دنبال توسعه‌طلبی علیه تمامیت ارضی همسایگان نبوده ولی عکس این مسأله حتی تا امروز همواره برقرار بوده است؛ بنابراین، بسیار به جا خواهد بود که در اجلاس و نشست‌های بزرگ بین‌المللی از جمله گروه 15 که حجم چشمگیری از قرارداد‌های تجاری و اقتصادی منافع بی شماری را برای کشور‌های میهمان به همراه می‌آورد با موضعی مقتدرانه با روش‌های گوناگون دیپلماتیک و ظرافت‌های سیاسی، از جمله چاپ نقشه‌ها،بازدید از کرانه‌های خلیج فارس و مصاحبه‌های خبری و رادیو تلویزیونی و ... نام راستین خلیج فارس هر چه بیشتر بر سر زبان‌ها باشد و در رسانه‌های مطبوعاتی، رادیو تلویزیونی و اینترنتی به کار گرفته شود و به شیوه‌های گوناگون بر حاکمیت ملی تاریخی ایران بر کرانه‌های شمال و جنوب و تمامی جزایر موجود در خلیج فارس تأکید شود (2).

دولت ایران در روز ۱۳ مرداد سال ۱۳۳۷ به دلیل تغییر نام خلیج فارس به خلیج عربی از سوی عراق و برخی دیگر از کشورهای عربی و انگلیس اعتراض خود را به دولت جدید عراق به رهبری قاسم که با یک کودتای نظامی بر سر کار آمده بود و تمایل به حرکت‌های آزادی خواهانه مصر به رهبری جمال عبدالناصر داشت، اعلام کرد. چند سال بعد گمرک و پست ایران از قبول محموله‌هایی که به جای خلیج فارس نام خلیج عربی بر روی آن نوشته شده بود، خودداری کرد. ایران همچنین در مجامع و کنفرانس‌های بین‌المللی نیز در صورت به کار بردن این اصطلاح ساختگی از سوی نمایندگان کشورهای عرب واکنش نشان می‌داد. شاه خود در دو نوبت در مصاحبه‌های خود به جعل نام خلیج فارس اعتراض نمود. برای اولین بار در سند " AD311/1 Gen مورخ پنجم مارس ۱۹۷۱ میلادی" دبیرخانه سازمان ملل اعلام کرد نام درست و تاریخی خلیج فارس است.[۱۰۳] (1).

در نیمه نخست بهمن ماه سال ۱۳۷۰ سر ویراستار سازمان ملل متحد با اشاره به اعتراض‌های پیاپی نمایندگان ایران در آن سازمان به استفاده از نام ساختگی خلیج عربی در اسناد این سازمان از کارکنان سازمان ملل خواسته تا اعتراض دولت ایران را همیشه در نظر داشته باشند. در یازدهم شهریور سال ۱۳۷۱ هنگامی که حیدر ابوبکر العطاس نخست وزیر جمهوری یمن در اجلاس سران جنبش عدم تعهد که در جاکارتا پایتخت اندونزی برگزار می‌شد، از نام ساختگی خلیج عربی استفاده کرد، با اعتراض شدید نمایندگان ایرانی رو به رو شد. او سرانجام از نمایندگان ایران عذرخواهی کرد. و این کار را غیر عمد خواند. سازمان ملل متحد تاکنون در ۵ نوبت، نام رسمی و تغییر ناپذیر آبراه جنوبی ایران را "خلیج فارس" اعلام کرده‌است. دومین یادداشت به شماره UNLA45.8.2(C) مورخ دهم اوت ۱۹۸۴ میلادی و بار سوم نیز طی یادداشت شماره ST/CS/sER.A/29 در تاریخ دهم ژانویه ۱۹۹۰ میلادی نام رسمی دریای جنوبی ایران و خاوری شبه جزیره عربستان را "خلیج فارس" اعلام کرده‌است. این سازمان در کنفرانس‌های سالانه خود که در زمینه "هماهنگی در نام‌های جغرافیایی" برگزار می‌کند، به فارسی بودن نام این آبراه بین المللی تاکید کرده و آن را مورد تائید قرار داده‌است...[۱۰۴] بطورکلی دولت جمهوری اسلامی ایران تا سال 1383 و پیش آمد موضوع تحریف نام خلیج فارس از سوی نشنال جیوگرافی از خود حساسیت و واکنش قابل ملاحظه‌ای انجام نداد تا اینکه در پایان دوره محمد خاتمی روز ملی خلیج فارس رسما وارد تقویم کشوری شد.


مراجع:

(1) - http://fa.wikipedia.org/تحریف_نام_خلیج_فارس

(2)- http://www.tabnak.ir/fa/pages/?cid=99021

 (3) - آفتاب نیوز - http://aftabnews.ir/vdciruaz3t1aw52.cbct.html

/ 0 نظر / 2 بازدید