ژول مول فرانسوی و فردوسی بزرگ

 ژول مول شاهنامه شناس برجسته فرانسوی در نسخه شاهنامه خود می نویسد :

فردوسی سکه ها را برای ساختن آببند و سدی بر روی رودخانه ی توس نیاز داشت. نه برای زراندوزی !

ژول مول در کتاب دیباچه شاهنامه ادامه می دهد:

« محمود صد هزار درهمی را که به شاعر وامدار بود با جامه های گرانبها و پوزشخواهی از آنچه رفته بود، برای فردوسی فرستاد، ولی هنگامی که شتران با بارهای زر از دروازه های طوس وارد می شدند، تابوت فردوسی را از دروازه ی دیگر بیرون می بردند. هدیه های سلطان را نزد دختر فردوسی بردند. او این هدیه ها را رد کرد. ولی شاعر خواهری داشت که به یاد می آورد فردوسی از کودکی آرزوی ساختن ابندی برروی رودخانه ی طوس داشت، .... در نتیجه آببند ساخته شد و تا چهار قرن بعد بقایایش برجای ماند. »

حکیم ناصر خسرو نیز در سال 438 هجری از کاروانسرایی که در نتیجه آن پول فردوسی بوده در سفرنامه ی خود نوشته است .

از سویی دیگر، نظامی عروضی در چهار مقاله می نویسد :

« از فردوسی دختری ماند سخت بزرگوار، صلت سلطان خواستند بدو سپارند قبول نکرد و گفت بدان محتاج نیستم. »

http://yasha-iran.blogfa.com/post-163.aspx

/ 0 نظر / 2 بازدید