بهار عربی؟ یا تقسیم جدید عثمانی؟

بهار عربی؟  یا تقسیم جدید عثمانی؟

تحولات در کشورهای عربی شمال آفریقا هنوز یک ساله نشده است. از تونس آغاز شد و به مصر و لیبی کشیده شد. اینک حکومت در هر سه کشور ساقط شده است و تقابل نیروهای مردمی مخالف با دولت از ویژگی های مشترک هر سه کشور بوده است. سقوط در هر سه کشور زمانی رخ داد که غرب موافقت آشکار خود را بروز داد.

اینک در یمن، سوریه و بحرین نا آرامی و تظاهرات علیه حکومت وجود دارد. در یمن و بحرین نیروی عظیم مردمی در مقابل دولت تظاهرات مسالمت آمیز می کند و سرکوب می شود. غرب با سکوت در کنار دولت های سرکوبگر ایستاده است و سقوط نظام به نتیجه نرسیده است. گویی غرب موافق سقوط نظامهای یمن و بحرین نیست یا وقت آن هنوز فرا نرسیده است.

اوضاع در سوریه متفاوت است. غرب اصرار به سقوط حاکمیت سوریه دارد. گروه هایی از نیروهای مخالف مردمی مسلحانه در مقابل حکومت ایستاده اند. غرب با جنجال تبلیغاتی و رسانه ای تقابل و برخورد نیروهای دولتی با معارضان مسلح را دنبال می کند اما حرفی از مسلح بودن معارضان نمی زند. معارضان مسلح سوری در ابعاد تسلیحاتی و تشکیلاتی از سوی غرب حمایت می شوند. اما روسیه و چین در برابر حمایت سیاسی بین المللی از معارضان و مخالفان سوری در شورای امنیت ایستادند. این کاری بود که دست غرب را برای سقوط نظام سوریه باز می گذاشت تا دخالت نظامی کند و دولت قانونی سوریه را به بهانه حمایت از معارضان درهم بکوبد.

با این حال تقابل در سوریه و دخالت غرب ادامه دارد. غرب فشارهای سیاسی بر دولت سوریه را از راه های دیگر افزایش می دهد. اتحادیه های منطقه ای مثل اتحادیه عرب در کنترل آمریکاست و روسیه و چین در آنها حضور ندارد. کشورهای ترکیه و اردن نیز در همسایگی سوریه اند و مرزهای طولانی سوریه این امکان را به غرب می دهد که تجهیز تسلیحاتی معارضان را عملی سازد.

شکسته شدن نظام سوریه با سقوط حکومت لیبی و مصر و تونس تفاوت بنیادین دارد و قیافه منطقه را تغییر خواهد داد. سقوط سیاسی سوریه عملا بر کشورهای همسایه اش تاثیر خواهد گذاشت. اسرائیل را دچار موقعیت خطرناک جدیدی می سازد و زمینه جدایی کردها از سوریه را پدید می آورد که خودش پیش زمینه ی تشکیل کشور کردستان بزرگ در منطقه است. تشکیل کردستان تزلزل بزرگ در بنیان ایدئولوژی ترکیه را موجب می شود و ترکیه را به رکود و سقوط همه جانبه خواهد کشاند. عراق به پشتوانه ی نفت و خودمختاری اقلیم کردستان در سالهای گذشته آرامتر از ترکیه می تواند جدایی کردستان را سپری کند اما قیافه سیاسی و بلکه مرزهای اردن و فلسطین و عربستان و یمن کلا دچار تغییر خواهد شد.

ایران، قفقاز و کشورهای شرق ایران کمترین تاثیر از مرزبندی های جدید را متحمل می شوند تا جایی که کردستان ایران نیز کمترین زمینه و آمادگی برای جدایی و حل شدن در کشور کردستان بزرگ را دارد.

به نظر می رسد تغییرات جدیدی که روی می دهد نه در حوزه ی عربی، نه در حوزه ی عظیم اسلامی ، بلکه تغییراتی است که در حوزه ی عثمانی در حال روی دادن است. تغییراتی که اسرائیل و ترکیه را نیز شامل می شود. از این روی این تحولات را شاید بتوان سامان بخشی نوین عثمانی در قرن 21 نام نهاد.

/ 1 نظر / 2 بازدید
d;d

عجله نکن بذار کار کردستان سوریه تموم بشه بعدش نوبت کردستان ایرانه...چشمتو رو حقیقت نبند