توضیح در مورد نتایج یک تحقیق پیرامون نژاد ایرانیان

انتقاد از نقض آزادی‌های دینی و فرهنگی در ترکیه

آرانی خواهر زبان آذری

دکتر یحیی ذکا

ایرانی زبانان اران، گذشته و آینده

دکتر داریوش افروز اردبیلی

سرزمین اران (آلبانیای قفقاز و جمهوری آذربایجان جعلی دهه های اخیر) که طی سده‎های دراز از کانون‎های درخشش فرهنگ ایرانی و زبان فارسی بود ـ گواه این سخن، سرایندگان نامدار برخاسته از این سرزمین، همچون نظامی‎ گنجه‎ای، مهستی گنجه‎ای، فلکی شروانی، مجیرالدین بیلقانی، ناقوان قره‏‎باغی (خورشید خانم). هند و شاه نخجوانی و بسیاری دیگر است.(1)‏ـ در پی چیرگی تیره‎های ترک زبان و سپس روسیه‎ی تزاری و آنگاه اتحاد شوروی، نخست شاهد گویش‏های فارسی از زبان گفتاری باشندگان این سرزمین و سپس حذف فارسی از زبان نوشتاری آنان و در پایان کوشش برای استحاله‏ی تیره‎های ایرانی زبان (همچون تات‏ها و تالشیان و کردان) در مردم ترک زبان اران بوده است.

(( نقشه مناطق فارسی زبان (تاتی قفقازی، فارسی است و با تاتی-آذری شمال غرب ایران تفاوت دارد. اگرچه مردم فارسی زبان را در قفقاز تات گویند. ) در نیمة شمالی جمهوری آذربایجان. تاتی و تالشی های جنوب ج.آذربایجان در ناحیه تالش و مغان در این نقشه نیست))

در دوران روسیه‎ی تزاری و سپس اتحاد شوروی، از جمله سیاست‎های اصلی فرهنگی آنان، پیکار همه سویه با  زبان فارسی و کوشش برای برانداختن این زبان، از پهنه‏ی فرهنگ و دانش در قفقاز و ورازرود رود (ماوراء الهز) بود. پس از استقلال جمهوری اران با نام ساختگی «جمهوری آذربایجان»، سردمداران باکو،  بر جای روسی گردانی پیشین، ترکی گرایی و ترکی گردانی را آرمان خود نهاده و فارسی ستیزی و دشمنی با نمادهای فرهنگ ایرانی را در پوششی دیگر پی گرفتند.

برپایه‎ی پژوهش‎های زبان شناسان و تاریخ‏دانان می‎دانیم که در گذشته، زبان مردم آذربایجان «آذری» و زبان مردم اران «ارانی» بوده است که هر دو از خانواده‎ی زبان‎های ایرانی هستند. در پی رخداد‎های تاریخی، زبان ترکی جای زبان‎های نامبرده را گرفت. اما، این زبان‎ها، چه در آذربایجان و چه در اران، در برخی جاها، زندگی نیمه‎جان خود را، با نام زبان تاتی پی گرفته‎اند.(2)

در بخش‏های خیزین، سیازان، دوه‎چی، قوناق کند، قوبا(قبه)، سترسه، اسماعیل لی، بالاخانی، سوراخانی، کیلور، صابونچی، مشتقی (مشهدی تقی؟) و نیز، شبه جزیرة آبشوران، افراد تاتی زبان بسیاری زندگی می‎کنند. بسیاری از نام‎های سرزمین‎های تاتی زبان، فارسی و ایرانی است؛ برای نمونه نام روستا‎های چهره زمین، گل یخ، ریزآور، خیزی، فندقان، تودار، گیلان آوا، گل یازی، افروجه (=آب فرو جسته؛ زیرا در نزدیکی روستا آبشاری هست.)، گنداب، زیبه، چراغ، گیره‎سنگ، رنگی‎دار، دوراهی، گرمیان، خروشه، زیرتنگه، خانقاه، پوستِ قاسم، ... (3)

جز تاتی زبانان، گروه‎های دیگراز ایرانی زبانان، در جمهوری اران به سر می‎برند؛ لاهیج‏ها ـ که در گذشتة دور، از لاهیجان به اران کوچیده‎اند ـ در بخشی به نام لاهیج به سر می‎برند و به گویش لاهیجی گفتگو می‎کنند. گروه‎های پراکنده‎ای از کردان، در اران به سر می‎برند. تالشیان نیز ـ که در پی عهد نامه‎های گلستان و ترکمانچای، سرزمینشان از ایران جدا شد ـ در شهرهایی مانند لنگران، جوند، موسی‎لی، آستارای جدا شده از ایران و ورگه دوران به سر می‎برند.(3)

آن چه که در نگاه نخست دریافته می‎شود، این که گردانندگان سیاست و فرهنگ جمهوری اران، (آذربایجان) ایرانی زبانان را از آغازین روزهای استقلال نا دیده انگاشته‎اند؛ گو این که پیش از استقلال نیز هم‎چنان بود؛ اما، پس از استقلال اران، ایـن رونـد شدت بیشتری یافته است. بـرای نمونـه، در جایی که آمـار تالشیان اران در سـال 1368 خ (1989 م) پانصد هزار تن برآورد می‎شود (3) در آمار رسمی 1369 خ (ژانویه 1991 م) این شمار به 169_/21 تن کاهش داده می‎شود (4) و اندکی پس از آن، حتی یکی از مسئولان سرشماری جمهوری اران پا فراتر نهاده و می‎گوید: «زمانی بود که تالشی‎ها وجود داشتند؛ ولی حالا دیگر وجود ندارند؛ آنها مستحیل و ادغام شده‎اند.» (3)

کردان نیز، سرنوشتی همانند برادران تالشی خود دارند. آمار غیر رسمی، کردان جمهوری اران را 000_/250 تن (دویست و پنجاه هزار تن) برآورد می‎کند؛ (3) اما، آمار رسمی 1369 خ، شمار کردان را به 226_/12تن کاهش می‎دهد (4) و اندکی پس از آن گفته می‎شود در اران کردی وجود ندارد و پیگیری‎های  کردان نیز راه به جایی نمی‎برد.(3)

ایرانی زبانان اران، چه در دوره‎ی روسیه‎ی تزاری و شوروی و چه پس از استقلال اران، همواره از داشتن خط و کتابت، بی‎بهره بوده‎اند؛ هرگز به زبان مادری تحصیل نداشته‎اند و ناگزیر به روسی یا ترکی تحصیل کرده‎اند. ترکی بودن زبان بسیاری از شبکه‎های تلویزیونی و رادیو‎یی و تقریبا همه‎‏ی مطبوعات و کتاب‎ها، آمیختگی با ترکی زبانان و پیروی فرهنگی از آنان، نبود نوشته‎های مکتوب به زبان مادری و بسیاری دلایل‎های دیگر باعث شده است از شمار ایرانی زبانان و نیروی زبان‎های باستانی‎شان بسیار کاسته و سرزمین‎های زیر سیطره‎شان خردتر شود.(3)

ایرانی زبانان اران، هنوز دلبستگی به زادبوم کهن خود را فراموش نکرده‎اند؛ چنانکه پس از استقلال اران، تالشیان خواهان جدایی از اران و پیوستن به ایران بودند که بعدها، به دلیل‎هایی این اشتیاق فروکش کرد.

ایران پس از استقلال اران، پیوند‎های نزدیک با آن جمهوری داشته و به کارهای بسیار از جمله «مشارکت‎ در برگزاری مراسم اعیاد اسلامی و مراسم وفات ائمه و مشارکت در مراسم تعزیه و نوحه‎خوانی و احسان طعام در ماه‎ محرم و شب‏های جمعه پس از دعای کمیل در مسجد تازه پیر، تاسیس مرکز بزرگ اسلامی در جمهوری آذربایجان! توسط سازمان تبلیغات اسلامی، احداث و تکمیل مسجد در نخجوان از سوی بنیاد مستضعفان، اعزام حجاج آذربایجانی! به مکه با پرداخت 75% هزینة سفر آنان، تاسیس کمیته امداد امام خمینی شاخه باکو برای کمک به مستمندان ارانی» دست زده است.(5)

جای آن است که نهاد‎های مسئول در دولت ایران در کنار چنین کارهایی و در راستای سیاست‏های فرهنگی، از یک سو، از حق ایرانی زبانان اران، برای دانش اندوزی به زبان مادری دفاع کنند و از دیگر سو، امکانات و نهادهای بایسته را برای این کار فراهم نمایند و هم‏ زمان، بنگاه‎های فرهنگی و زبان شناسی کشورمان به پژوهش‎های گسترده درباره پیشینه و ویژگی‎های دستوری و آوایی و زبان‎شناسی این زبان‎های باستانی دست بزنند و نگذارتد این جزیره‎های زبانی که از پایگاه‎های فرهنگی ارزشمند ما در اران هستند، با سیلاب‎های ماهواره‎ای و تلویزیونی شسته شوند و از میان بروند. از یاد نبریم که تا چند ده سال گذشته، اکثریت مردم بحرین به فارسی سخن می‎گفتند و اکنون در سایه‎‏‏ی سهل‎انگاری‎های ما، به گفته‎ی دوستی ـ که به این کشور رفته بود ـ فارسی در بحرین کمابیش نابود شده است و بدانیم که در کانادا ـ که بخشی از مردم آن فرانسوی زبان هستند ـ در سایه‏ی کوشش‎های بی‎امان ژنرال دوگل، زبان فرانسوی در کنار زبان انگلیسی رسمیت یافته است.

نکته‎ی دیگر این که، برکامه‎ی سم‎پاشی‏های پان ترکسیت‏های اران، مردم اران دلبستگی گذشته‎ی خود به شاهنامه و سروده‎های سعدی و حافظ و ... را اندک اندک به یاد می‎آورند و آموزشگاه‏هایی را که در آن‏ها الفبای فارسی و زبان فارسی آموزش داده می‎شود، به خوبی پیشواز می‎کنند؛ جای آن است این رویداد‎ به مروا گرفته شود و با فرستادن استادان دانشمند و دایر کردن آموزشگاه‎های هر چه گسترده‎تر و مجهز‎تر فارسی، پیوند‎های دیر پای گذشته، از نو استواری یابد.

17/10/1384 خ

منبعها

1.       سرایندگان شعر فارسی در قفقاز ـ عزیز دولت آبادی ـ موقوفات دکتر محمود افشار یزدی ـ 1370

2.       آذری یا زبان باستان آذربایگان ـ سید احمد کسروی ـ فردوس ـ 1379

3.       اران، از دوران باستان تا آغاز عهد مغول ـ دکتر عنایت الله رضا  ـ مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه ـ 1380 ـ صص 538 تا 542 و 157 تا 159

4.       جمهوری آذربایجان ـ گردآوری و تنظیم: بهناز اسدی ‎کیا ـ موسسه چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه ـ 1374 ـ صص 21 تا 23

5.       همان ـ صص 131 و 132 و 136

 منبع: سایت آذرگشسب:

http://azargoshnasp.net/recent_history/talysh/iranizabaanaanaraabda.htm

میراث پان عربیسم

نویسنده : دکتر کاوه فرخ  و  منوچهر بیگدلی خمسه

دکتر کاوه فرخ: ایرانی با پیشینه قفقازی (با ریشه‌های آذربایجانی و گرجی-اوستی). استاد تاریخ دانشگاه بریتیش کلمبیا، عضو انجمن جهانی مطالعات بین المللی دانشگاه استنفورد، مشاور در مطالعات ایرانی در انجمن مطالعات یونانی-ایرانی، عضو انجمن حفظ خلیج فارس، عضو هیات امنای بنیاد میراث پاسارگاد و مسئول بخش باستان شناسی آن.

تهدیدهای سیاسی ضد ایرانی در برنامه نود ورزشی!

برنامه نود یکی از کانون های انتشار بی اخلاقی در میان ما است. در برنامه غیر ورزشی نود حتی احترام کوچک و بزرگ در حوزه ورزشی نگه داشته نمی شود. نود برنامه ای است برای جذب جوانان و نشاندن آنان در پای حرفهای مجری آن و نزاع های تند و بی ادبی های غیر ایرانی آن. برای جذب مخاطب از هر حربه نیز سوء استفاده می شود. یکی از نمونه ی هوشمندانه اما نکبت بار آن را در زیر می بینید. این همان سوء استفاده سیاسی از ورزش است و نشانه ی بهره برداری های سیاسی از فوتبال است که در همه جای جهان مرسوم است اما در ایران به کثیف ترین شکل پیاده می شود. از تبدیل تراکتورسازی و نود ورزشی به تیراختوور سازی و نود سیاسسی عادل!  به نظر می رسد همزمانی داستان جزیره های سه گانه با این حمله مجازی فوتبالی به ایران و ایرانی، بازی حاشیه ای است برای به جوش آوردن عرق ملی ما که خشک شده:

اکنون مدتی است که رسانه های بیگانه از جمله صدای امریکا،دویچه وله،العربیه و... هجمه های سختی علیه تمامیت ارضی و هویت ملی کهن ایرانیان آغاز کرده اند و سعی دارند به نحوی از ضد انقلاب فراری خارج نشین در راستای فروپاشی ایران از درون (که یکی از پروژه های عمده جناح نومحافظه کاران تندرو بود) استفاده نمایند. در این راستا برنامه های متعددی از سوی سایت های اینترنتی پربیننده و شبکه های ماهواره ای که با هزینه کنگره امریکا و سیا اداره می شوند، به روی آنتن ها رفت.

به گزارش «تابناک» ، اما در اقدامی شگفت و سوال برانگیز برنامه نود این هفته تبدیل شد به تریبونی که شعارهای ضدایرانی و قوم سازانه از آن منعکس می شود.

تصویر کودکی که طوطی وار یک شعار ضد ایرانی را به صورت سرودی کودکانه می خواند و پخش آن از صدای و سیمای جمهوری اسلامی ایران چیزی بود که حتی در رسانه های بیگانه نیز تجربه نشده بود و آنان نیز جرات چنین کاری را به خود نداده بودند.

این اولین بار نیست که گروه های تروریستی و جدایی خواه از کودکان به عنوان ابزار ارائه شعارها و اهداف شان استفاده می کنند. بسیاری از گروه های زیر زمینی تروریستی جهت مظلوم و معصوم نشان دادن خود به این تاکتیک دست می زنند، اما پخش این شعار از تلویزیون کشور ما این جای سوال را برای مردم باقی می گذارد که رویه های ضد وحدت ملی در شرایطی که ایران از هر سو مورد تهدید نظامی و ارضی است، چه معنایی می تواند داشته باشد؟

در حالی که گروهک تروریستی پژاک یکبار دیگر با شروع فصل گرما حملات ناجوانمردانه خود آغاز کرده است و از سوی دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس و اتحادیه عرب در یک موضع گیری کاملا آشکار و خصمانه ایران را به نابودی تهدید می کنند پخش یک شعار ضد تمامیت ارضی از صدا و سیما چه معنایی می تواند داشته باشد؟

 برنامه نود شب گذشته در بخش ویژه خود دقایقی را به حاشیه بازی فوتبال پیروزی تهران و تراکتورسازی تبریز اختصاص داد و در این بین خبرنگار با بردن میکروفون به سمت کودکی خردسال از وی خواست تا شعری (!) بخواند یا مطلبی بگوید که او نیز با خواندن یک شعار تند ضد ایرانی که مخصوص فرقه پان ... است مورد تشویق خبرنگار قرار گرفت. حال به درستی معلوم نیست که پخش چنین تصاویری در برنامه نود دقیقا چه سخیتی با ماهیت ورزشی این برنامه دارد.

در حالی که مقام معظم رهبری در آخرین دیدار خود با هیئت دولت در تابستان گذشته تاکید کردند که زبان فارسی یکی از عوامل مهم ایرانیت است و آذربایجانی ها بیش از همه به این زبان خدمت کرده اند و آثار مهم آن را پدید آورده اند، صدا و سیما و برنامه نود در روز ملی خلیج فارس و در حالی که هزاران شهروند ایران اسلامی و به وی‍ژه آذربایجانی جهت دفاع از جزایر همیشه ایرانی کوشش های متعددی را در دستور کار داشتند، به یکباره غیر مسئولانه ترین تصاویر را علیه تمامیت ارضی از سوی برنامه نود پخش کرد و تعجب همگان را برانگیخت.

مالکیت مجازی هر ایرانی بر جزایر ایرانی خلیج فارس!

بیشتر ایرانیان سه جزیره ی کشورشان در خلیج فارس را از راه اخبار هواشناسی می شناسند: جزیره ی ابوموسی (بوموسا)، تنب بزرگ و تنب کوچک.

بیشتر ایرانیان حتی نام دیگر جزایر ایران در خلیج فارس را نشنیده اند.

بیشتر ایرانیان نمی دانند که مالک دست کم 15 جزیره مسکونی ایرانی در خلیج فارس هستند:قشم کیش هرمز  هنگام لارک  لاوان  ابوموسی (گپ سبزو)  هندرابی  تنب بزرگ تنب کوچک سیری (راز)  فرور بزرگ (پلور)  جزیره فارسی  خارک  خارکو  و این بجز آن 18 جزیره غیر مسکونی است.

یک طرف قضیه این است که اگر حتی این نام ها را بدانید و حتی اگر بدانید که شما به عنوان یک ایرانی که در نیک و بد ایران آستین بالا می زنید و پایه هستید، بدانید که در مالکیت این جزایر ایرانی شما هم سهیم هستید، فایده ی ملموسی ندارد چون بسیاری از جزیره ها «ورود ممنوع» هستند! یا نفتی هستند یا نظامی! شهرهای ممنوعه هستند! بویژه خارک هخامنشی و بوموسا و تنب بزرگ و کوچک! البته یک مزدور اعراب همین چند سال پیش به خارک مشرف شد و کتیبه ی میخی هخامنشی آنجا را از صورت سنگ، محو کرد اما ورود به آنجا برای ایرانیان بسیار دشوار و بلکه ممنوع است. سفر به ابوموسی و تنب ها را هم که اصلا فکرش را نکنید. البته دولت تصویب کرده ابوموسی منطقه گردشگری باشد! فقط مشکل اینجاست که گردشگران ایرانی گرامی را به جزیره راه نمی دهند.

 حالا راهی تدارک دیده شده مثلا تا چند نفر از دوستان تشریف ببرند به ابوموسی (احتمالا با حق ماموریت!) و چند تا عکس دیجیتال بگیرند و آنها را در لوح سی دی در قالب یک برنامه ی رایانه ای بریزند و بیاورند مرکز و یک سایت و دامنه ی ir در اینترنت ثبت کنند و برنامه را توی آن سایت بذارند و 1 میلیارد تومن دستمزد بگیرند و اینجوری همه ی ایرانیان با یک کلیک می توانند بطور مجازی سفر کنند به جزایر ایرانی و گردشگری مجازی کنند و غذای مجازی میل بفرمایند و هواپیما سواری مجازی کنند و قایق مجازی سوار شوند و شب و روز بطور مجازی بر ابوموسی اعمال حاکمیت کنند و به اعراب بادیه نشین نشان دهند که وقتی ایرانیان حرف می زنند،‌ به آنها عمل هم می کنند حتی بطور مجازی!

البته برنامه ی گوگل ارث قبلا همه ی کره زمین را بطور سه بعدی در اینترنت گذاشته است و همه ی مردم جهان با یک کلیک می توانند هر گوشه و کنار ایران را دید بزنند و بطور مجازی به ایران سفر کنند. اما چون گوگل ارث در ایران محدودیت دارد، این برنامه یحتمل برای ما آزاد است. حالا نمی دانم آیا خارجی ها هم که به ایران سفر مجازی میکنند از چپ و راست و بالا و زیر، آیا بر ایران مالکیت مجازی دارند یا نه، آیا فقط ما هستیم که مالکیت و حاکمیت داریم بر ایران؟! چون ما هم بر خیلی جاهای ایران فقط بطور مجازی سفر میکنیم.

سفر مجازی به جزایر ایرانی خلیج فارس

عصر ایران: همزمان با سفر وزیر ارشاد به بندرعباس و افتتاح مرکز فرهنگی خلیج فارس طرح ویژه طرح ویژه شبیه سازی خلیج فارس و سفر مجازی به جزایر آن آغاز می شود.

محمدصادق افراسیابی معاون مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال وزارت ارشاد در حاشیه این مراسم گفت: شعبه دوم و سوم این مرکز در جزیره قشم و ابوموسی در روزهای آینده افتتاح می شود.

وی هدف از تاسیس این مراکز را دسترسی آسان عموم علاقمندان به نرم افزارها، بازی ها و پایگاه ای اینترنتی مناسب دانست و افزود: در این مراکز یک بازی سرا برای کودکان و نوجوان و همچنین کارگاه های آموزشی مرتبط با فن آوری اطلاعات دیده شده است.

افراسیابی همچنین از طرح ویژه شبیه سازی خلیج فارس و سفر مجازی به جزایر آن در آستانه روز ملی خلیج فارس خبر داد و یاد آور شد: شبیه سازی سه بعدی جزایر ایرانی با برآورد اولیه حداقل یک میلیارد تومان سرمایه گذاری آغاز می شود.

در پی هجوم صد هزار نفری ایرانیان به صفحه فیسبوک ملک (شاه!) عربستان در آستانه روز خلیج فاس؛ این صفحه از دسترس خارج شده است.

به گزارش خبرنگار عصرایران در آستانه 10 اردیبهشت روز ملی خلیج فارس موجی در شبکه فیسبوک به راه افتاد که کاربران این سایت با مراجعه به صفحه فیسبوک ملک عربستان و برخی مقامات امارات عبارت خلیج فارس را درج کنند.

در ادامه در کمتر از 24 ساعت بعد از درج حداقل صد هزار پیام مردمی به ملک عبدالله صفحه شخصی وی و حاکم امارات در فیسبوک از دسترس خارج شد.

هنوز مشخص نیست که این صفحه بسته شده یا با خرج کردن پول ، تدبیری اندیشیده شده تا مدتی از دسترس خارج شود و فکری به حال کامنت های ایرانیان وطن دوست شود؟!

مجله اطلاعات سیاسی - اقتصادی - فروردین و اردیبهشت 1371 - شماره 55 و 56- از صفحه 6 تا 13

 عنوان مقاله: آذربایجان و اران ـ آلبانیای قفقاز

نویسنده : رضا، عنایت الله

 اطلاعات سیاسی - اقتصادی » شماره 55 (صفحه 6) )

پیشگفتار

*در ماه ژوئن سال 1918، سران حزب مساوات قفقاز، دولتی در قفقاز پدید آوردند و نام بخشی از سرزمین مذکور را که بر آن بر فرمان می‏راندند«جمهوری‏ آذربایجان»گذاشتند.

حزب مساوات که عنوان اصلی آن «حزب دموکراتیک اسلامی مساوات» بود، به سال 1911 میلادی در شهر باکو تاسیس یافت. هدف این حزب ایجاد کشور اسلامی بزرگ و واحد تحت رهبری ترکان آسیای صغیر بود. حزب‏ مذکور که از سیاست«پان تورکیستها»پیروی می‏کرد و طرفدار«وحدت» همهء ترکی زبانان جهان در«ملتی واحد» بود، در ماه ژوئن سال 1917به «حزب‏ فدارلیستهای ترک» پیوست و با حزب مذکور کنگره‏ای متحد ترتیب داد. در نوامبر سال 1917 استقلال بخشی از قفقاز را زیر عنوان«جمهوری مستقل‏ آذربایجان» اعلام کرد، حال آن که نام این سرزمین هیچگاه آذربایجان نبود.

حدود دو سال بعد، در تاریخ بیست و هشتم ماه آوریل سال 1920 دولت‏ مساوات ساقط و منقرض شد و بلشویکها قفقاز را به تصرف آوردند و دوباره‏ سرزمین مذکور ضمیمهء خاک روسیه گردید. در این روزگار دولت روسیهء شوروی بر سرزمین قفقاز فرمانروایی یافت. دولت جدید روسیهء شوروی که‏ هنوز در آن زمان نام«اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» بر خود ننهاده بود، نام نوظهور آذربایجان را همچنان بر بخشی از قفقاز باقی نگاه داشت. پس از چندی «جمهوری آذربایجان» با نام«جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان» معرفی شد.

در آن روزها، گذاردن نام«آذربایجان» بر بخشی از قفقاز، گفتگوهای بسیار پدید آورد و در ایران، بویژه آذربایجان، اعتراض عدهء کثیری از میهن پرستان، از جمله گروه دموکراتهای آذربایجان چون شادروانان شیخ محمد خیابانی، اسماعیل امیر خیزی، احمد کسروی تبریزی و بسیاری دیگر را سبب گردید و کار این اعتراض تا بدانجا کشید که گروهی به پیروی از شادروانان اسماعیل‏ امیر خیزی و شیخ محمد خیابانی در صدد تغییر نام خطة آذربایجان اصلی چندهزارساله برآمدند (در موقع خود بدین نکته اشاره خواهد شد).

بقیه مقاله را در ادامه مطلب زیر بخوانید:

در مورد واژه‌ی « کرد » محققان و تاریخ‌نویسان غربی، عرب وبعضا ایرانی، معانی نسبتا مشابهی را به آن نسبت داده‌اند که شاید این معانی توهین آمیز به نظر برسد و ما احساس کنیم که ایشان هدف‌مندانه و به عمد به چنین معنایی از واژه‌ی کرد دست یافته‌‌اند.

ما نمی‌توانیم معناهایی را که به مذاقمان خوش نمی‌آید، نوعی اهانت به خود قلمداد کنیم، چون به هرحال از یک واژه آن هم واژه‌ای مانند "کرد" که قدمت بسیار نیز دارد، می‌توان معانی و تفاسیر زیادی را برداشت کرد که شاید اشتباه هم به نظر برسد، اما این در امر تحقیق و پژوهش یک مسئله‌ی کاملا طبیعی خواهد بود و ما نیز شایسته است که علمی و اصولی به نقد اینگونه نظریه‌ها بپردازیم نه اینکه تنها از روی خشم و بدون هیچ دلیل قانع کننده‌ای منکر آن شویم، کما اینکه در دوران اسلامی واژه‌ی کرد به معنای کوه نشینان، رمه گردانان و کوچ‌نشینان ایرانی‌تبار بکار رفته است و طوایف دیگر ایرانی‌ را نیز "کرد" نامیده‌اند ...  (بقیه در ادامه مطلب زیر...)

وحدت ملی و نقش زبان ملی در این وحدت

نویسنده کاظم رنجبر،دکتر درجامعه شناسی سیاسی

پیشگفتار : در مقاله :تولد ملت ،در تعریف ملت ، چهار عنصر تشکیل دهنده یک ملت را ،با تکیه بر تجربه تاریخی ایالات متحده آمریکا ، انگلستان و فرانسه چنین توضیح دادیم :

1- سرزمین مشترک .

2- سرنوشت مشترک .

3- تاریخ مشترک .

4- همبستگی ارگانیک.(همبستگی سازمانی .Organic Solidarity – La solidaritté Organique.

بودن سه عنصر اولی به نفس خود ، باعث پیدایش ملت نمی شود، بلکه آن عنصر چهارم ، یعنی همبستگی ارگانیک ، یا در زبان فارسی ، همبستگی سازمانی است ،که سه عنصر بالا را از مرحله بالقوه ، به مرحله بالفعل می رساند .در همبستگی ارگانیک ، زبان ملی ، بمانند ملاط و سیمان در ایجاد وحدت ملی نقش اساسی دارد .بی جهت نبود که حکومت پوشالی سید جعفر پیشه وری ، عامل قدرت استعما ر تزار های سرخ شوروی ،که هدفشان تجزیه ایران بود ، اولین اقدام اش ،در سال 1324 شمسی ،جایگزین کردن تدریس زبان ترکی آذری ، بجای زبان فارسی ،یعنی زبان وحدت ملت ایران بود، که تا از این طریق این وحدت ملی را از بین برده ،و اولین مرحله تجزیه کشور یعنی قطع ارتباط فرهنگی ،وهمبستگی ملی را به اجراء درآورد .

امروز هم ، تجزیه طلبان ، در ظاهر، زیر پوشش :حق تعین سرنوشت ، حق تحصیل در زبان مادری ، در واقع وحدت ملی را هدف قرار داده اند ، تا از این طریق ، با قطع ارتباط فرهنگی بین اقوام ایرانی در نهایت ، تجزیه ایران را، به کمک های قدرت های خارجی ، عملی سازند.این هدف نهائی خود را با انواع مردم فریبی ها تا آنجا پیش می روند که بعضی از این تجزیه طلبان ، با «قسم و آیه » که ما مخالف تجزیه طلبی هستیم ، فقط می خواهیم، ایران نیز مثل کشور سویس ، تبدیل به « کنفدراسیون ملتها ایران » بشود ،و هر «ملتی » در زبان مادری اش تحصیل بکند !!!در حالیکه میدانیم که اغلب این حضرات ، حتی تاریخ تشکیل کشور فدرال سویس را که سال 1848 است نمی دانند . سویس فدارال 162 سال تاریخ دارد ، وچرا قدرت های اروپائی تشکیل چنین کشور فدرال را قبول کرده اند ،آیا حضرات می دانند؟

کشور بلژیک که استقلال اش به سال 1830 می رسد ،و این کشورمتشکل از دوایالت : والون و فلامان(Flamande-Wallonne ) با زبان فرانسه و هلندی ،که تاریخ حیات اش 182 سال بیش نیست ، در همین اروپای غربی ، همین امروز در حال تجزیه است ،و بیش از یکسال است این کشور که مقر اتحادیه اروپا نیزهست ، بخاطر عدم وجود تفاهم بین این دو قوم ، اتحاد برای تشکیل دولت ،برای اداره کشور وجود ندارد . انزجار و تنفر بین این دو قوم به حدی رسیده است ،است که اگر ، تصادف خونین اتومبیل در ایالت فلامان رخ بدهد ، اگر کسی از سرنشینان ، یا عابرین در زبان فرانسه به بخش اورژانس تلفن بزند ، و تقاضای کمک فروی بنماید ، کسی به تلفن نه تنها جواب نمی دهد ، بلکه به کمک آسیب دیدگان هم نمی آید .!!! این ها واقعیت امروز بلژیک هستند.

ایران باستان و هویّت ایرانی

گفتگو با استاد مرتضی ثاقب‌فر
مصاحبه‌کننده: دکتر حمید احمدی استاد دانشگاه تهران
در کتابِ ایران: هویّت، ملیّت، قومیت

 پس از کار در زمینه تاریخ و مسئله هویت ملی ایرانی و به‌ویژه کتاب مهم «شاهنامه فردوسی و فلسفه تاریخ ایران» ناگهان این مسئله را رها کردید و به ترجمه کارهایی پیرامون تاریخ ایران باستان روی آوردید. علت این کار چیست، آیا در مورد کافی بودن کتابهای تاریخی احساس کمبود می‌کردید؟

ثاقب‌فر: مشکل اساسی برای من در این زمینه دغدغه تأمین معیشت بوده است. هر کار پژوهشی در عرصه تاریخ و فرهنگ ایران اگر بخواهد جدی و علمی باشد و حرف تازه‌ای داشته باشد و از تکرار یافته‌های دیگران و پرگویی بی‌مورد بپرهیزد در کنار بسیاری عوامل مؤثر دیگر که جای گفتنش این جا نیست باید برایش وقت کافی گذاشته شود و تمام اطلاعات و کتابها و اسناد در دسترس مورد مطالعه قرار گیرد و از آنها برگه‌هایی تهیه شود و غیره تا سپس کار نوشتنی آغاز گردد. برای من این کار حداقل یک سال وقت می‌گیرد و بنابراین مستلزم داشتن درآمد و پس‌اندازی برای تأمین معیشت است. من چگونه می‌توانم یک سال درآمد نداشته باشم و کتاب بنویسم، حال آنکه با ترجمه، زندگی من کمابیش تأمین می‌شود. اما اینکه چرا برای ترجمه به کتاب‌های ایران باستان و نظایر آن روی آورده‌ام روشن است چون وقتی دیدم ناچارم برای تأمین زندگیم ترجمه کنم پس چه بهتر که در زمینهء مورد علاقهء خود و در عین حال مورد نیاز جامعه و جوانان از نظر آشنایی با تاریخ و هویت و فرهنگ ایرانی کار کنم و از این راه خدمتی هم کرده باشم.

به نظر شما تاریخ ایران باستان و اسطوره‌های آن تا چه حد در شکل‌گیری هویت ایرانی نقش داشته‌اند؟

حداکثر نقش ممکن را داشته‌اند. پیشینهء هر قوم به منزلهء شناسنامهء فرهنگی اوست. شناخت درست هویت خویشتن لازمهء بقا و تکامل هر قوم و ملت است. کارکرد این نیاز اجتماعی چنان شدید و حیاتی است که ملت‌های جدید و نوپا که در طول تاریخ گذشته موفق به وحدت و تشکیل دولت نشده و بنابراین به راستی تاریخ و خودآگاهی تاریخی ندارند امروز می‌کوشند تا تاریخی برای خود بتراشند و حتی جعل کنند.

بقیه را با زدن روی ادامه مطلب زیر بخوانید...

در این مقاله چند مفهوم ساده را مطرح میکنیم.

قوم ایرانی چیست؟

آیا ما در ایران قوم "فارس" داریم یا قوم ایرانی با زبان پارسی‌دری؟   و مفهوم واژه‌ی فارس.

مفهوم واژه‌ی کرد و در رابطه با "قوم کرد"

بلوچ در متون قدیم

زبان‌های آریایی مادی امروز با کدام زبان‌ها ارتباط دارند؟

در رابطه با شاخه‌هایی از قوم ایرانی (مانند کاسپیها) و همچنین قومهای پیشا‌ایرانی (مانند ایلامیان).

آیا گویشوران زبان‌های ایرانی چند قوم هستند؟  چرا ما از یک درخت قوم ایرانی با چند شاخه سخن میگوییم؟ 

 قوم ایرانی چیست؟   بقیه را در ادامه مطلب زیر بزنید و بخوانید...